Αυλιώτες, ιστορίες, Η καταστροφή του χωριού Βουνιώτικα

Η καταστροφή του χωριού Βουνιώτικα

“Αληθινή ιστορία”

Πριν από 200 περίπου χρόνια, υπήρχε ένα μικρό χωριό, ένας συνοικισμός, που ανήκε στο χωριό Αυλιώτες και ονομάζονταν Βουνιώτικα. Σε αυτό το μικρό χωριό ζούσαν αρκετοί άνθρωποι με τις οικογένειές τους. Ζούσαν ειρηνικά και όλοι δούλευαν για να ζήσουν τις οικογένειές τους.

Τα Βουνιώτικα ήταν απέναντι από τον μικρό συνοικισμό Γαρνάδες.

Κάποια μέρα βγήκαν πειρατές στον Άγιο Στέφανο, οι Αλγέριοι. Όταν έφτασαν στο χωριό του Αγίου Στεφάνου μπήκαν σε κάποιο σπίτι που εκεί ζούσε ένα ζευγάρι. Ο άντρας πρόλαβε να φύγει και να κρυφτεί. Την γυναίκα όμως δυστυχώς την σκότωσαν και πήραν ό,τι πολύτιμα υπάρχοντα είχαν.

Αφού οι Αλγέριοι έφυγαν από το σπίτι, βγήκε ο άντρας από την κρυψώνα και πήρε από το τζάκι ένα αναμμένο δαυλί και έφυγε για τους Αυλιώτες για να ειδοποιήσει όλους τους κατοίκους να ρίξουν δυναμίτες και  να εμποδίσουν τους πειρατές να εισβάλουν στο χωριό.

Όμως καθώς προχωρούσε για το χωριό, οι πειρατές είδαν το αναμμένο δαυλί μες τη νύχτα και τον παρακολούθησαν. Όταν κόντευε να φτάσει στο χωριό  ο άντρας πέταξε το αναμμένο δαυλί στο δρόμο που πήγαινε για το μικρό χωριό Βουνιώτικα.

Έτσι οι πειρατές βρήκαν το αναμμένο δαυλί και εισέβαλαν στο μικρό χωριό Βουνιώτικα.

Άρχισαν να λεηλατούν το χωριό, σκότωσαν όλους τους κατοίκους, πήραν όλους τους θησαυρούς και μετά το έκαψαν. Το χωριό αυτό καταστράφηκε ολοσχερώς.

Για αρκετά χρόνια μετά έβρισκαν οστά από ανθρώπους και  ιερά κειμήλια από μια εκκλησία.

Ακόμα και σήμερα ακούγεται η φράση – <<έγιναν όλα αλιτζερίνι>>, ή – <<Τα έκαναν αλτζερίνι>>. Δηλαδή τα έκαναν όλα άνω κάτω, επικρατεί ακαταστασία.

Ιούνιος 2018

Εργασία για το Δημοτικό Σχολείο Αυλιωτών

Μουζακίτης Βασίλης

Όπως άκουσε την ιστορία από τον παππού του Μουζακίτη Βασίλη Γκιζάκη

http://avlioteslibrary.blogspot.gr/

Επικοινωνία:avlioteslib@gmail.com

Περιμένουμε το δικό σας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι ή ό,τι άλλο έχει λαογραφική αξία, όσο μικρό ή μεγάλο είναι. Βοηθήστε κι εσείς για την διάσωση όλων αυτών, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές.
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΥΛΙΩΤΩΝ

Αυλιώτες, Λαϊκά Παραμύθια, Ο Χρυσοχόος και η Βασιλοπούλα

Ο Χρυσοχόος και η Βασιλοπούλα

Μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένας βασιλιάς σε μια μακρινή πόλη, που είχε μια κόρη.

Επειδή ήταν μόνη της, ο βασιλιάς πήρε στο παλάτι ένα μαύρο παιδί για να της κάνει παρέα και να παίζουν.

Όταν το παιδί μεγάλωσε όμως λίγο, ο βασιλιάς φοβήθηκε μήπως του πάρει την κόρη.

Ήθελε λοιπόν να το διώξει από το παλάτι. Γι αυτό του έδωσε ένα γράμμα και του είπε να πάει να βρει το Θεό.

Το παιδί πήρε το γράμμα και ξεκίνησε. Περπάταγε μέρες και νύχτες. Κάποια στιγμή έφτασε σε μια εκκλησία και εκεί του παρουσιάστηκε ένας καλόγερος. Το παιδί του έδωσε το γράμμα, εκείνος το διάβασε και μετά με τη σειρά του, του έδωσε ένα μπουκάλι νερό και ένα γράμμα. Του είπε να λουστεί με το νερό αυτό, αλλά να αφήσει ένα κομμάτι στο χέρι του για να φαίνεται ότι είναι μαύρος, και να φυλάξει το γράμμα για όταν θα έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Έτσι και έκανε.

Μετά από χρόνια λοιπόν, το παιδί έκανε πολλά λεφτά και άνοιξε ένα χρυσοχοείο στην ίδια πόλη που ήταν ο βασιλιάς.

Η Βασιλοπούλα εν τω μεταξύ είχε μεγαλώσει και της έστελναν πολλά προξενιά για να παντρευτεί.

Εκείνη όμως ήθελε το παιδί που είχε το χρυσοχοείο. Ο βασιλιάς δεν ήθελε να χαλάσει το χατήρι της μοναχοκόρης του και έτσι κάλεσε το παιδί στο παλάτι.

Τότε εκείνο του έδωσε το γράμμα του καλόγερου και του έδειξε και το σημάδι στο χέρι του.

Το γράμμα έγραφε: << Τα γραφτά ξεγραφτά δεν γίνονται!!!>>

Η βασιλοπούλα παντρεύτηκε το παιδί και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα!!!

Μαριλένα Κατσαρού και Νίκος Κατσαρός

Όπως τους το είπε η γιαγιά τους Αλεξάνδρα Μουζακίτη (Κουτσονόρη)

Αυλιώτες, Ιούνης 2018, εργασία για το Δημοτικό Σχολείο Αυλιωτών

http://avlioteslibrary.blogspot.gr/

Επικοινωνία:avlioteslib@gmail.com

Περιμένουμε το δικό σας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι ή ό,τι άλλο έχει λαογραφική αξία, όσο μικρό ή μεγάλο είναι. Βοηθήστε κι εσείς για την διάσωση όλων αυτών, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές.
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΥΛΙΩΤΩΝ

Αυλιώτες, Λαϊκά παραμύθια, Η Ορφανούλα Νύφη

Η Ορφανούλα Νύφη

Κοίταξε εκείνο το βουνό,το δώθε και το κείθε,

που τότε κατεβάζανε την ορφανούλα νύφη,

μεσοστρατίς μεσοδρομίς η πεθερά πεζεύει και κάθεται και λέει:

_ Του Γιάννη μαγειρεύτε του, ερθίκια και περδίκια,

τση νύφης μαγειρεύτε της τριού φιδιού κεφάλι,

τση όχιοντρας και τση οχιάς και τση μονομερίδας.

Πρώτη χαψιά και δεύτερη, η νύφη εφαρμακώθη.

_ Κάνε καλή μου πεθερά, για μια σταλιά νεράκι,

ν’αλείψω το χειλάκι μου, πούναι απ τ’αψί φαρμάκι.

Και η πεθερά απάντησε:

_ Νύφη νερό δεν έφερες, νύφη νερό δεν έχει.

Και σύρε και στο πεθερό κι αν έχει σου το δίνει,

κι αν τόχει δε σου το βαστεί μηδέ σου το στερεύει.

_ Κάνε καλέ μου πεθερέ για μια σταλιά νεράκι,

ν’αλείψω το χειλάκι μου, πούναι απ τ’αψί φαρμάκι.

Και ο πεθερός απάντησε:

_ Νύφη νερό δεν έφερες, νύφη νερό δεν έχει.

Και σύρε και στο ταίρι σου κι αν έχει σου το δίνει,

κι αν τόχει δε σου το βαστεί μηδέ σου το στερεύει.

_ Κάνε καλό ταιράκι μου, για μια σταλιά νεράκι,

ν’αλείψω το χειλάκι μου, πούναι απ τ’αψί φαρμάκι.

Χρυσό σταμνάκι άρπαξε στη βρύση κατεβαίνει…

Ώσπου να πάει ώσπου να ρθεί, την βρίσκει πεθαμένη.

( Η νύφη πέθανε κι απ τον καϋμό του ο Γιάννης πέθανε κι εκείνος)

Εκεί που θάψανε τη νιά εβγήκε καλαμιώνας

κι εκεί που θάψανε το νιό φύτρωσε κυπαρίσσι.

Αντικοτάει ο καλαμιώνας φιλεί το κυπαρίσσι,

αντικοτάει το κυπαρίσσι φιλεί τον καλαμιώνα.

Θεοφανία Λέκκα

(όπως το άκουσε από την προγιαγιά της Ευτυχία Λαμπίρη)

Αυλιώτες, Ιούνης 2018, εργασία για το Δημοτικό Σχολείο Αυλιωτών

http://avlioteslibrary.blogspot.gr/

Επικοινωνία:avlioteslib@gmail.com

Περιμένουμε το δικό σας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι ή ότι άλλο έχει λαογραφική αξία, όσο μικρό ή μεγάλο είναι. Βοηθήστε κι εσείς για την διάσωση όλων αυτών, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές.
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΥΛΙΩΤΩΝ