Το Λουτρουβιό του Γουλή στους Γαρνάδες

 Το Λουτρουβιό του Γουλή στους Γαρνάδες

Η διαδικασία της άλεσης στο μονολίθαρο λουτρουβιό σε βίντεο

 

 1η φωτογραφία 

2η φωτογραφία 

3η φωτογραφία 

 

4η φωτογραφία

5η φωτογραφία 

6η φωτογραφία 

7η φωτογραφία 

 Δύο αξιέπαινοι άνθρωποι, Ο Δημήτρης Γουλής και ο Σπύρος Μουζακίτης Μάτζαρης, αφιέρωσαν χρόνο και χρήμα και με περίσσια ευαισθησία αναστήλωσαν το παλιό μονολίθαρο λουτρουβιό της οικογένειας Γουλή στους Γαρνάδες Αυλιωτών.

Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται το μονολίθαρο όπου συνέθλιβε τις ελιές. 

Αρχικά έφτιαχναν θερμό (βραστό νερό) για να απολυμάνουν τον χώρο που θα έπεφταν οι ελιές και το λιθάρι αλλά και σαν βασικό συστατικό της άλεσης σε όλη την διάρκεια της καθώς και για το πλύσιμο στο τέλος όλης της κατασκευής. 

Κατόπιν έριχναν ελιές στο κωνικό κοίλωμα (1η φωτογραφία) και σιγά σιγά τροφοδοτούσαν με το φτυάρι το λιθάρι που κινούνταν με την δύναμη κάποιου δυνατού ζώου, αλόγου, μουλαριού και σπάνια βοδιού. Πολλές φορές και με ανθρώπινη χειροδύναμη.

Το ζυμάρι που δημιουργούνταν το έβαζαν σε σφυρίδες (5η φωτογραφία), κυκλικά δηλαδή μαξιλάρια από ψιλό σχοινί κάνναβης, τζίβινο ή τζίβα όπως το έλεγαν,  και αυτά με την σειρά τους τα τοποθετούσαν στο ταψί (3η φωτογραφία), που ήταν κάτω από το πιεστήριο (2η φωτογραφία). Το στήσιμο των σφυρίδων στο πιεστήριο συμπλήρωνε έτσι ένα στάμα (αλεσιά) 6η φωτογραφία.  

Το πιεστήριο λειτουργούσε με ανθρώπινη δύναμη πάνω στην Στάγκα, το ξύλο δηλαδή που ήταν προσαρμοσμένο πάνω του. Αυτό ωθούνταν ημικυκλικά και με την βοήθεια των κλειδιών βίδωνε ή ξεβίδωνε την πλάκα του πιεστηρίου.

Για περισσότερη δύναμη υπήρχε δίπλα στο πιεστήριο ο σταυρός, ένα όρθιο δυνατό ξύλο όπου με ένα γερό σχοινί έδεναν την στάγκα και με την βοήθεια του σταυρωτά περασμένου ξύλινου μοχλού, έσφιγγαν με περισσότερη δύναμη το πιεστήριο. 

Μόλις συμπιεζόταν όσο έπρεπε το ζυμάρι, έβγαινε το λάδι που μαζεύονταν στο ταψί και από εκεί στο κατολαύρι, το δοχείο όπου κατακάθονταν η μούργα από το λάδι με φυσικό διαχωρισμό. Κατόπιν με τον κούτελα (4η φωτογραφία), συνήθως από κολοκύθα,  έπαιρναν το λάδι  στα δοχεία, που λέγονταν ξέστες. 

Το περισσευούμενο ζυμάρι, το λιόστο δηλαδή, σχημάτιζε από την πίεση λεπτές φλούδες τις λανάτες, που χρησίμευαν για ζωοτροφή ή για την φωτιά.

Αξίζει τον κόπο να επισκεφτείτε τους γραφικούς Γαρνάδες που εκτός από την φιλόξενη αγκαλιά των κατοίκων θα δείτε και το παρεκκλήσι  του Αγίου Ισιδώρου που από μόνο του είναι λόγος εκδρομής. Ακόμη στον απέναντι λόφο στα Βουνιώτικα, υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Αντρέα και του Αγίου Σπυρίδωνα που προσφέρει πανοραμική θέα των Αυλιωτών και σχεδόν όλης της ΒΔ.Κέρκυρας.

(Για τα Βουνιώτικα ανατρέξτε σε προηγούμενη ανάρτησή μας)

Καλές γιορτές καλά Χριστούγεννα και η νέα χρονιά να μας απαλλάξει από την κορωνοπληξία.

Δανειστική Βιβλιοθήκη Αυλιωτών avlioteslibrary.blogspot.com

(Περιμένουμε την δική σας ιστορία, παραμύθι, φωτογραφία ή ότι άλλο θεωρείτε καλό που θα συμβάλλει στην διάσωση της τοπικής συλλογικής μνήμης.

Μπορείτε να μας το στείλετε στο avlioteslib@gmail.com ή να μας ενημερώσετε σχετικά)