Αυλιώτες- Λαϊκά Παραμύθια- Ο αντρειωμένος

ΑΥΛΙΩΤΕΣ - ΛΑΪΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

“Ο ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΣ”

Μια φορά κι ένα καιρό ήτανε τέσσερα αδέρφια, τρία αγόρια κι ένα κορίτσι. Γονείς δεν είχανε. Ο πρώτος αδερφός ήταν ο αντρειωμένος κι ο μικρότερος ήτανε ο κουτσός.

Την αδελφή την είχανε και μαγείρευε κι έκανε τις δουλειές του σπιτιού. Της λέει ο αντρειωμένος: “Αύριο θα πάμε στο λιβάδι να δουλέψουμε, να μας φέρεις φαΐ”.

Ή κοπέλα λέει: “ Εγώ δεν ξέρω το δρόμο, πως θα ΄ρθω;”

Της λέει ο κουτσός: “Θα πάρω ένα σακί με άχυρο και θα ρίξω στο δρόμο, μόλις σταματήσει το άχυρο θα μας βρεις”.

Από το δρόμο που θα περνούσε η κοπέλα ήταν κοντά και του δράκοντα το σπίτι. Μόλις είδε ο δράκοντας το άχυρο κατάλαβε τι έγινε, το μάζεψε ξανά και το έριξε ώστε να πηγαίνει προς το σπίτι του.

Έτσι η κοπέλα ακολουθώντας το άχυρο αντίς να πάει στα αδέλφια της, πήγε στου δράκοντα το σπίτι. Τη βλέπει ο δράκοντας, τη παίρνει στο σπίτι του και την κλειδώνει μέσα.

“Άσε με να φύγω, τι με περιμένουν τα αδέλφια μου” Φώναζε η κοπέλα. Όμως δεν την άφηνε.

Τα αδέλφια της ανησύχησαν που δεν ερχόταν η κοπέλα και κίνησαν τα δύο για να την βρουν. Είδαν το άχυρο που έστριβε για του δράκοντα το σπίτι και πήγαν εκεί.

Στον κήπο υπήρχε μια μανταρινιά. Λέει ο δράκοντας της κοπέλας:

“Αν τρώει μανταρίνια ένα ένα και ανεβαίνει τα σκαλιά ένα ένα, θα του ανοίξεις για να μπει μέσα. 
Πάει λοιπόν ο πρώτος, τρώει τα μανταρίνια ένα ένα, ανεβαίνει τα σκαλιά ένα ένα, κτυπάει την πόρτα και του ανοίγει η κοπέλα.

Μόλις μπήκε μέσα τον τρώει ο δράκοντας μια χαψιά.

Μετά πάει ο κουτσός. Τρώει τον κουτσό και το παλουκίτσι.

Αφού είδε ο αντρειωμένος που δεν γύριζε κανένας, παράγγειλε στο φούρναρη μια φουρνιά ψωμί κι ένα καζάνι φαΐ και στο σιδερά ένα μεγάλο σίδερο. Αφού έφαγε όλο το ψωμί και το φαΐ, πήρε το σίδερο και πήγε στου δράκοντα το σπίτι.

Μόλις είδε την μανταρινιά έτρωγε τα μανταρίνια πέντε πέντε. Και ανέβαινε τα σκαλιά πέντε πέντε. Χτυπά την πόρτα και δεν του ανοίγει, δίνει μια με το σίδερο, σπάει την πόρτα και βλέπει μπροστά του τον δράκοντα.

Του λέει: “Πού έχεις τα αδέρφια μου;”

Και ο δράκοντας του λέει: “Τα έφαγα”.

Του λέει ο αντρειωμένος: “Γύρε την πλάτη σου”, του δίνει μια με το σίδερο και βγαίνει ο ένας αδερφός, δίνει άλλη μια με το σίδερο βγαίνει ο κουτσός και φωνάζει: “και το παλουκίτσι μου και το παλουκίτσι μου!!!”, άλλη μια σιδεριά, εδώ το παλουκίτσι.

Τον ρωτά: “Που έχεις την αδερφή μου;”

“Την έχω κλειδωμένη στο δωμάτιο”

Βγαίνει η αδερφή έξω και φιλήθηκαν. Τον πήραν και τον ρίξανε σε ένα πηγάδι που δεν είχε νερό. Το σκεπάσανε και χορεύανε και τραγουδούσαν.

Έτσι γλύτωσε ο τόπος από τον δράκοντα και...

Ζήσανε αυτοί καλά και εμείς ακόμα πιο καλύτερα. -

( Όπως το διηγήθηκε η Ευτέρπη Μουζακίτη στην κόρη της Ελένη)
http://avlioteslibrary.blogspot.gr/ 
Επικοινωνία: avlioteslib@gmail.com
Περιμένουμε το δικό σας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι ή ότι άλλο έχει λαογραφική αξία, όσο μικρό ή μεγάλο είναι. Βοηθήστε κι εσείς για την διάσωση όλων αυτών, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές.
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΥΛΙΩΤΩΝ