ΑΥΛΙΩΤΕΣ, Παλιά παιγνίδια, Μερμιτζιόλα Δεκατζιόλα

ΑΥΛΙΩΤΕΣ, Παλιά παιγνίδια,

Μερμιτζιόλα Δεκατζιόλα

Η Μερμιτζιόλα Δεκατζιόλα ήταν ένα παιγνίδι ως εξής:

Καθόταν πολλά παιδιά στη σειρά και ένας που έστεκε ορθός, είχε ένα ξύλο στο χέρι, περνούσε ένα ένα τα πόδια, σα να τα μετρούσε λέξη λέξη, και έλεγε: 
_ "Μερμιτζιόλα, δεκατζιόλα, ντελαλάμ, ντελαπιάμ, πάμε, φόρο, σκότο, γαλίο, γαλιότο, ντούρε, πάνω, ντούρε, σκότο". 
 Σε όποιο πόδι σταματούσε το “σκότο”, το μάζευε (το πόδι του) το παιδί και συνεχίζανε το ίδιο και το ίδιο, από εκεί που σταματήσανε.

Όποιος τύχαινε να μαζέψει και τα δύο πόδια, έβγαινε έξω από τη σειρά όρθιος.

Αυτός που διεύθυνε το παιγνίδι και κρατούσε τη βέργα, ο αρχηγός δηλαδή, ρωτούσε το κάθε παιδί μυστικά: “τι θέλεις να είσαι;” και αυτό απαντούσε, άλλος σοκολάτα, άλλος κούκλα, άλλος ότι ήθελε ο καθένας, γάτος, άλογο, σίδερο κλπ. Και αυτός τα έγραφε σ΄ένα χαρτί.

Μετά (ο αρχηγός) έλεγε στο παιδί που είχε βγει από το παιγνίδι:

_"Ήρθε η μάνα σου κουτσέ μου".

Το παιδί απαντούσε:

_"Και τι καλά μας έφερε;"

_ “Χαρτί και καλαμάρι”

_ “Και τι γράφει μέσα;”

Και ο αρχηγός διάβαζε αυτά που είχε γράψει.

Το παιδί που είχε χάσει διάλεγε ένα από αυτά, πχ γάτος και το παιδί που ήταν καθισμένο και είχε πει “γάτος” σηκωνόταν για να το βάλει ο όρθιος στην πλάτη, καβαλικούτσι όπως λεγόταν και να το κάμει τρεις βόλτες γύρω γύρω από όλους.

Μετά συνέχιζαν πάλι από την αρχή, αυτού και ντέι όπως έλεγαν, μέχρι να βαρεθούν και να αρχίσουν άλλο παιγνίδι.

(Σκότο = σήκωσε το)

(όπως το διηγήθηκε η Ευτέρπη Μουζακίτη στην κόρη της Ελένη)

http://avlioteslibrary.blogspot.gr/

Επικοινωνία: avlioteslib@gmail.com
Περιμένουμε το δικό σας παραμύθι, ιστορία, τραγούδι ή ότι άλλο έχει λαογραφική αξία, όσο μικρό ή μεγάλο είναι. Βοηθήστε κι εσείς για την διάσωση όλων αυτών, που μεγάλωσαν γενιές και γενιές.
ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΥΛΙΩΤΩΝ